Acılardan Bir Abla

Acılardan Bir Abla

gökyüzü ablam olur bulutlu saçlarını papatyalarla süsleyen suskun mektuplar alan hırkalar ören çay demleyen bir korkuluktur çocukluğum durur aşkların yanmış bahçesinde içinde hep korkuların durduğu elimden tutup sinemalara gider ablam pazarları kimi askerlerle bakışlarının çarpıştığı buzlu camdan kış sabahları dışarıda yalnız evine dönen meyhane adamları bulamam evimin yolunu pencerede ablam olur beraber büyümek sonudur zamanı birlikte geçen çocukların babamdan gizli sigara içip avucunda söndüren gül rengi acılardan bir ablam olur